Πίσω από τη λέσχη, υπήρχε ο φούρνος, το πλυσταριό και οι τουαλέτες με ντους. Την περίοδο κατασκευής του Φράγματος, ψήνονταν καθημερινά φρέσκο ψωμί, για την σίτιση του προσωπικού. Κάθε δύο εβδομάδες πλένονταν τα κλινοσκεπάσματα και αποστειρώνονταν με ειδική συσκευή παραγωγής ατμού. Περιστασιακά ξεχνιόταν κανένα παπούτσι μέσα στα σκεπάσματα και όταν έβγαινε από τον αποστειρωτή ήταν συρρικνωμένο σε τέτοιο βαθμό που έμοιαζε πλέον με παιδικό. Όταν ολοκληρώθηκε το Φράγμα, οι μόνιμοι πλέον κάτοικοι του οικισμού,συνέχισαν να χρησιμοποιούν το πλυσταριό και το φούρνο. Όπως πληροφορούμαστε από προφορική μαρτυρία «…Όταν οι άντρες έφευγαν για τη δουλειά και τα παιδιά για το σχολείο, οι γυναίκες περίμεναν τον επιστάτη, τον μπάρμπα Κώστα, να ανάψει τον μεγάλο πέτρινο φούρνο για να βάλουν το φαγητό της ημέρας και το γλυκό».