Η ειδωλοπλαστική της Χαλκολιθικής περιόδου περιλαμβάνει διάφορους τύπους ειδωλίων, όπως ο σχηματικός, ο αυρόσχημος και ο στεατοπυγικός. Στα στεατοπυγικά ειδώλια, που είναι και τα πιο φυσιοκρατικά της περιόδου, η γυναικεία μορφή αποδίδεται συνήθως καθιστή με τονισμένα γεννητικά όργανα και τα χέρια στο στήθος ή πάνω στη διογκωμένη κοιλιακή χώρα. Τα στοιχεία αυτά παραπέμπουν αναμφίβολα στις γονιμικές ιδιότητες των εικονιζόμενων μορφών, αν και ο ακριβής συμβολισμός τους παραμένει αινιγματικός. Ορισμένοι ερευνητές, πάντως, θεωρούν ότι αποδίδουν κατάσταση εγκυμοσύνης. Το συγκεκριμένο ειδώλιο από μελανό στεατίτη πιθανώς χρησιμοποιήθηκε ως περίαπτο-φυλακτό, όπως υποδεικνύουν οι δύο μικρές οπές ανάρτησης στα σημεία κάμψης των αγκώνων. Το ειδώλιο προέρχεται από την περιοχή της Πάφου. Παρόμοιας μορφής ειδώλια από πηλό έχουν βρεθεί σε αποθηκευτικούς λάκκους –πιθανώς τελετουργικής χρήσης– κάτω από το δάπεδο μιας οικίας στο λεγόμενο «Τελετουργικό χώρο» της θέσης Κισσόνεργα- Μοσφίλια και έχουν χρονολογηθεί στη Μέση Χαλκολιθική περίοδο (περ. 3000 π.Χ.).