Η Πλατεία Ομονοίας αρχικά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια απλή χωματερή στα περίχωρα της Αθήνας. Υπήρχαν μερικές συκιές, αμπέλια και κατσίκες, αλλά σχεδόν καθόλου σπίτια. Το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας επιφύλασσε αυτό το έρημο μέρος για το βασιλικό ανάκτορο, αλλά τελικά αυτό το σχέδιο δεν ευοδώθηκε. Τη δεκαετία του 1850, οι δημοτικές αρχές ξερίζωσαν τις συκιές και φύτεψαν βελανιδιές και πεύκα. Το 1862, υποστηρικτές και αντίπαλοι του Βασιλιά Όθωνα συγκρούστηκαν εδώ, αλλά μετά την εξορία του βασιλιά, οι αντιμαχόμενες παρατάξεις έδωσαν όρκο να σταματήσουν τις εχθροπραξίες. Τότε ήταν που η πλατεία πήρε και το όνομά της. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Ομόνοια έγινε η πιο δημοφιλής γειτονιά της Αθήνας και προσέλκυσε πολυτελή ξενοδοχεία, θέατρα και πολυσύχναστα καφενεία. Η άφιξη του υπόγειου σιδηρόδρομου μεταξύ Πειραιά και Αθήνας στα τέλη της δεκαετίας του 1920, μετέτρεψε την Ομόνοια σε κόμβο μεταφορών.