Στα τέλη του 19ου αιώνα βρέθηκαν στη Βόνιτσα πολλοί Γερμανοί που συμμετείχαν σε ανασκαφές και δημόσια έργα στην πόλη και την ευρύτερη περιοχή. Ένας από αυτούς αποφάσισε να κατασκευάσει μία εξέδρα αγιασμού για την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος. Η εξέδρα περιλαμβάνει υποδοχές στις τέσσερις γωνίες ώστε τη μέρα των Θεοφανίων να μπαίνουν εκεί μεγάλα κλαδιά ευκαλύπτου, που θυμίζουν τις όχθες του Ιορδάνη ποταμού. Ακόμα και τα χρώματα είναι επηρεασμένα από τους τόνους του ευκαλύπτου, κάτι που μιμήθηκε ο Λευκαδίτης Σπυρίδων Γαζής όταν αγιογράφησε το ναό. Η εξέδρα αποκαταστάθηκε πρόσφατα λόγω ζημιών από το σαράκι και τις μεγάλες πρόκες που είχε χρησιμοποιήσει ο Γερμανός κατασκευαστής.