Πέρα από το χωριό στην ακρόπολη, πρέπει να υπήρχε κάπου κοντά στη θάλασσα ένα καραβανσεράι, που εξυπηρετούσε ταξιδιώτες, εμπόρους και στρατιώτες πάνω στο μοναδικό χερσαίο δρόμο που συνέδεε τη δυτική Στερεά Ελλάδα με την Ήπειρο. Εδώ μπορούσαν να βρουν καταφύγιο και ασφάλεια για τους ίδιους και τα εμπορεύματά τους. Τα καραβανσεράι βρίσκονταν σε τακτά διαστήματα κατά μήκος των δρόμων (συνήθως ανά 30 χιλιόμετρα) που καθόριζε η απόσταση που μπορούσαν να καλύψουν σε μια μέρα τα βασικά ζώα μεταφοράς (καμήλες, γαϊδούρια, μουλάρια ή άλογα). Συχνά γύρω τους αναπτύσσονταν πόλεις με μόνιμες αγορές και φιλανθρωπικά ιδρύματα.